Θεώρημα Γιούρκατ-Ρίχερτ

Από testwiki
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το θεώρημα Γιούρκατ-Ρίχερτ είναι μαθηματικό θεώρημα στη θεωρία του κόσκινου. Είναι ένα βασικό συστατικό σε αποδείξεις του θεωρήματος του Τσεν σχετικά με την εικασία του Γκόλντμπαχ.[1]Πρότυπο:Rp Αποδείχθηκε το 1965 από τους Βόλφγκανγκ Μπ. Γιούρκατ και Χανς-Έγκον Ρίχερτ.[2]

Δήλωση του θεωρήματος

Αυτή η διατύπωση είναι από τους Ντάιαμοντ και Χάλμπερσταμ.[3]Πρότυπο:Rp Άλλες διατυπώσεις είναι από τους Γιούρκατ και Ρίχερτ,[2]Πρότυπο:Rp Χάλμπερσταμ και Ρίχτερτ,[4]Πρότυπο:Rp και Νάθανσον.[1]Πρότυπο:Rp

Ας υποθέσουμε ότι Α είναι μια πεπερασμένη ακολουθία ακέραιων και Ρ είναι ένα σύνολο πρώτων αριθμών. Γράφουμε Ad για τον αριθμό των στοιχείων του Α που διαιρούνται με το d και Ρ(z) για το γινόμενο από τα στοιχεία του Ρ που είναι μικρότερα από το z. Γράφουμε το ω(d) για την πολλαπλασιαστική συνάρτηση έτσι ώστε το ω(p)/p να είναι περίπου ο λόγος των στοιχείων του Α που διαιρούνται από το p. Τέλος γράφουμε X για οποιαδήποτε κατάλληλη προσέγγιση του |A|, και να γράψει το υπόλοιπο ως

rA(d)=|Ad|ω(d)dX.

Γράφουμε S(A,P,z) για τον αριθμό των στοιχείων σε Α που είναι σχετικά πρώτοι P(z). Γράφουμε

V(z)=pP,p<z(1ω(p)p).

Γράφουμε ν(m) για τον αριθμό των διακριτών πρώτων διαιρετών του m. Γράφουμε F1 και f1 για τις εξισώσεις που πληρούν ορισμένες διαφορετικές διαφορικές εξισώσεις (βλέπε Ντάιαμοντ και Χάλμπερσταμ[3]Πρότυπο:Rp για τον ορισμό και ιδιότητες).

Υποθέτουμε ότι η διάσταση (Πρότυπο:Ασαφές) είναι 1: όπου υπάρχει μια σταθερά C τέτοια ώστε για το 2 ≤ z < w να έχουμε

zp<w(1ω(p)p)1(logwlogz)(1+Clogz).

(Το βιβλίο των Ντάιαμοντ και Χάλμπερσταμ[3] επεκτείνει το θεώρημα σε διαστάσεις μεγαλύτερες από 1.), Τότε το θεώρημα Γιούρκατ-Ρίχερτ ορίζει ότι για οποιουσδήποτε αριθμούς ψ και z με 2 ≤ zyX έχουμε

S(A,P,z)XV(z)(F1(logylogz)+O((loglogy)3/4(logy)1/4))+m|P(z),m<y4ν(m)|rA(m)|

και

S(A,P,z)XV(z)(f1(logylogz)O((loglogy)3/4(logy)1/4))m|P(z),m<y4ν(m)|rA(m)|.

Παραπομπές